Ooit was ons land met wouden bedekt, maar al in de bronstijd begon de mens met het kappen ervan. Stukken bos werden platgebrand voor de aanleg van akkertjes of weidegronden. Ook moesten steeds meer huizen gebouwd en brandhout voorzien worden. Langzaam verdwenen bossen uit het landschap .
Deze eeuw kwam de kentering. Op de economisch weinig interessante terreinen, zoals zeer natte of juist droge, zandige gronden, werden op grote schaal uitheemse bomen aangeplant . De waterzieke gronden in beekvalleien, want zo duidde men deze gebieden aan, werden beplant met populieren. Dicht op elkaar om te zorgen voor lange, rechte stammen. Zo ontstonden de populierenakkers die wij nu bossen noemen.
Ook in 't Asbroek, gelegen in het westelijke gedeelte van Schoten tussen de Horstebaan en de Calesbergdreef, werden populieren aangeplant in afwachting van een op stapel staande verkaveling. Het gemeentebestuur van Schoten zag net op tijd in dat 't Asbroek één van de waardevolste bosgebieden van Schoten is en kocht het aan. Om dit bos een volwaardige bescherming te geven, werd het gebied in het Gemeentelijk Natuurontwikkelingsplan (GNOP) van Schoten opgenomen.
Daarmee was de kous echter niet af. Om de natuur in 't Asbroek écht nieuwe kansen te bieden, is een zorgvuldig beheer noodzakelijk. Daarom besliste het gemeentebestuur van Schoten om het beheer van 't Asbroek toe te vertrouwen aan Natuurpunt Antwerpen Noord. Een taak die we met veel enthousiasme en vastberadenheid op ons hebben genomen!