Het gebied bestaat voornamelijk uit eiken-berkenbos. In het bos liggen een klein perceel grasland en twee grote weilanden die door een natuurlijke bomenrij van elkaar gescheiden worden. Een bos bestaat normaal uit verschillende verdiepingen: van boven naar beneden onderscheidt men de boomlaag, de struiklaag en de kruidlaag.
De boomlaag bestaat voornamelijk uit zomereik, berk en amerikaanse eik. Verspreid vind je nog enkele tamme kastanjes en gewone beuk terug. Grote en kleine dreven omzoomd door hoogstammige bomenrijen van amerikaanse eik, rode beuk en gewone beuk doorkruisen het bos.
De dichte struiklaag bestaat uit amerikaanse vogelkers of bospest, lijsterbes, sporkehout en gewone robinia. In de kruidlaag vind je pinksterbloem, pitrus, tengere rus en wolfspoot terug. Al deze planten wijzen op een vochtige ondergrond.
Voedselarme plaatsen wisselen af met wat ruigere plaatsen. Op deze laatste voeren ridderzuring, akkerdistel, grote brandnetel en fluitekruid de hoofdtoon. De watervoerende greppel die door het weiland loopt biedt dan weer levensruimte aan waterminnende planten zoals veldrus, kruipganzerik, hazezegge, mannagras en slanke waterbies.
De twee grote weilanden zijn van elkaar gescheiden door een bomenrij die voornamelijk uit zomereik en tamme kastanje bestaat met een ondergroei van ratelpopulier, vlier, sporkehout, lijsterbes enz.
Nu is zo'n lijnvormig landschapselement heel interessant. Voor heel wat kleine dieren is het de enige manier om op een veilige manier over de weilanden te geraken. Andere brengen hier gans of een deel van hun leven door.
Home
Print deze pagina
Bookmark pagina
Naar boven