Om binnen het gebied de natuurlijkheid en de biodiversiteit te herstellen, is enig ingrijpen nodig. We streven naar een volledig en gesloten bos-ecosysteem dat minimaal menselijk beïnvloed wordt.
De natuurlijke begrazingsdruk door reeën is behoorlijk hoog. Daarom voorzien we slechts op een deel van de weilanden een seizoenbegrazing in de periode maart - oktober. De bestaande bomenrij en delen van de weilanden tegen het bos aan, worden niet begrazen om de ontwikkeling van de overgang weilanden-bos te bevorderen. Om de begrazing een goede aanzet te geven, voorzien we de eerste twee jaar maaibeheer. De graslanden worden tweemaal per jaar gemaaid met afvoer van het maaisel. Nadien starten we met extensieve begrazing, zijnde twee tot maximaal drie runderen.
De bosbestanden hebben een vrij homogene structuur. Hoewel spontane, natuurlijke processen de voorkeur krijgen, is menselijk ingrijpen gewenst om de evolutie naar een natuurlijk bos te bevorderen.
Als je door het bos wandelt kan je, aan de hand van de bladeren en de eikels, redelijk snel het onderscheid maken tussen een amerikaanse eik (links) en een zomereik (rechts).
Een eerste probleem vormt de amerikaanse eik. Deze uitheemse soort heeft een veel kleinere natuurrijkdom dan onze streekeigen zomereik. In en om de inlandse Zomereik leven meer dan 100 verschillende planten-, dier- en zwamsoorten. Bij de amerikaanse eik zijn dat er slechts een tiental. De amerikaanse eik zaait veel gemakkelijker uit en verdringt zodoende de zomereik.
We gaan echter geen ganse percelen kaalkappen. Door verschillende bomen te ringen - dit is het verwijderen van de schorslaag en de onderliggende laag waardoor de sapstroom onderbroken wordt - sterven deze af en ontstaat er staand dood hout. én dat is dan weer interessant voor vele zwammen, insekten, vogels enz.
Een tweede probleem is de amerikaanse vogelkers of bospest. Door zijn dicht bladerdek en zijn woekerende groei, verdringt deze uitheemse struik onze streekeigen boom- en struiksoorten. Omwille van zijn explosieve vermeerdering, moeten ook op de omliggende percelen deze amerikaanse vogelkers bestreden worden.
De poelen willen we in belangrijke mate open houden, eventueel door waar nodig de opslag van struweelvormers te kappen en door het maaien en ruimen van verlandingsvegetaties.
Ondertussen werden de poelen in het bos en in de graslanden opnieuw uitgegraven. Deze poelen vormen een ideaal biotoop voor talrijke amfibieën en kunnen ook dienst doen als drinkplaats voor het vee. En rond zo'n drinkplaats ontstaat dan weer een heel speciale plantengroei.
Home
Print deze pagina
Bookmark pagina
Naar boven