Eerste hulp voor vogels in Noord Antwerpen

Sofie Versweyveld - 26 maart 2006

Marcel Peeters

Tot voor kort kon je in het noorden van Antwerpen nergens terecht met een gewonde vogel. Wilde je het diertje toch enige overlevingskans bieden dan was je genoodzaakt naar het Vogelopvangcentrum Socio vzw in Deurne te rijden of naar het Revalidatiecentrum in Zundert (Nederland). Dit was natuurlijk alles behalve een ideale situatie.

Maar niet getreurd, de redding is voor onze gekwetste vogels sinds 1 januari 2006 binnen “vleugelbereik”. Dan opende het Opvangcentrum voor Vogels en Wilde Dieren Brasschaat vzw zijn deuren. Natuurpunt sprak met Marcel Peeters, bezieler van het centrum.

Marcel: “De nood in het noorden van Antwerpen voor de opvang van vogels was de laatste jaren bijzonder groot. Natuurpunt en andere organisaties kregen vaak telefoontjes van verontruste natuurliefhebbers die een gewonde vogel of een jong hulpeloos diertje hadden gevonden.

Steeds opnieuw moesten we de mensen doorsturen naar Deurne of Zundert. Deze situatie was niet echt houdbaar, niet iedereen kan zomaar meteen in zijn auto springen met een gewond dier en het opvang-centrum kan moeilijk elke keer tientallen kilometers ver rijden.

De laatste 2 jaar werkte ik als vrijwilliger in het Revalidatiecentrum in Zundert, zo kon ik de hulp- behoevende beestjes gemakkelijk meenemen. Maar ook dit was niet langer werkbaar, het is toch zo’n 30 km rijden. Een oplossing drong zich op. Zo is het Vogelopvangcentrum Brasschaat er gekomen. Na overleg met burgemeester De Kort van Brasschaat werd het eerst buitenhok in elkaar geknutseld, het opvang-centrum was geboren.”

Natuurpunt: gebeurt alles door vrijwilligers?

Marcel: “Momenteel werken we met 4 vrijwilligers in het centrum. In de winterperiode is het rustiger. We krijgen dan voornamelijk meldingen over onderkomen reigers en

buizerds of over vleermuizen en egels die gestoord werden in hun winterslaap. Er verblijven nu een 15-tal dieren in onze opvang waaronder een buizerd, een reiger, 2 grote bonte spechten, enkele houtduiven, een fazant en enkele egels.

Uit ervaring in Zundert weet ik dat de zomerperiode heel wat drukker is. We krijgen dan veel jonge vogels binnen die in nood verkeren. De hoge temperaturen geven dan problemen. Vanaf september zijn de jonge egels aan de beurt. Die verblijven de hele winter in de opvang. Als ze 600 gram wegen worden ze, in het voorjaar, vrijgelaten.

Zoals je merkt vangen we niet enkel vogels op. Ook hulpbehoevende zoogdieren zijn welkom bij ons. Meestal gaat het dan over gewonde egels en eekhoorns. Zij krijgen speciaal voedsel. Er worden ook wilde konijntjes of uitzonderlijk een marterachtige of ree
binnengebracht. Deze dieren worden in overleg met de dierenarts met de beste zorgen omringd.

Iedereen die een dier binnenbrengt houden we op de hoogte over het herstelproces. Zij krijgen dan bericht wanneer hun “patiëntje” weer in de vrije natuur wordt gezet. Natuurlijk halen niet alle dieren het. Maar zonder hulp overleven gewonde dieren sowieso niet in onze natuur. Elke mensenhand die een gekwetst vogeltje opraapt en bij ons afzet is een helpende hand.”

Natuurpunt: bijkomende helpende handen zijn dus welkom.

Marcel: “Er zitten nu niet zo veel diertjes in onze opvang. Maar gezien Antwerpen Noord een ruim gebied omvat verwachten we dat het aantal zeker zal stijgen. Extra gemotiveerde vrijwilligers zijn dan meer dan welkom.

In de toekomst willen we samen met dr. Sven Franck, dierenarts van het opvangcentrum, en Natuurpunt Antwerpen Noord een cursus inrichten voor potentiële vrijwilligers van het vogelopvangcentrum. Je leert dan alles over het verzorgen van dieren want elke soort heeft specifieke zorgen nodig. Ook financieel zal het centrum een steuntje in de rug kunnen gebruiken voor verdere uitbreiding van het centrum.”

Natuurpunt: krijgt het centrum subsidies?

Marcel: “Om erkend te worden als gesubsidieerd vogelopvangcentrum moet je aan een waslijst van criteria voldoen. We zijn juridisch in orde en werken onder de koepel van Vogelbescherming Vlaanderen. Toch krijgen we momenteel geen subsidie omdat een opvangcentrum pas recht heeft op subsidies nadat het drie jaar op eigen krachten gewerkt heeft.

Vermits we pas op 1 januari 2006 gestart zijn, kunnen ten vroegste in 2009 een erkenning en de bijhorende subsidies aanvragen. Tot die tijd zijn we volledig afhankelijk van giften. Vermits het opvangcentrum in mijn tuin staat hebben we gelukkig geen terrein moeten kopen of huren. Ik heb uit eigen middelen alle kooien en volières betaald zodat die klaar waren vanaf het begin van het jaar.

De grootste kost van een opvangcentrum situeert zich vooral in het voedsel voor de dieren. Als je weet dat een volwassen reiger 4 à 5 haringen per dag eet, dan kan je snel de rekening maken. Alle giften zijn dus welkom.”