Lucas Bergmans - 13 juli 2005
Natuurpunt heeft de Schans van Smoutakker, een opgeblazen fortje uit de eerste wereldoorlog, sinds einde 1999 in eigendom. Sindsdien werden al heel wat beheerswerken uitgevoerd. Tijd voor een korte terugblik en toekomstplannen.
Foto: Kristel Monsieur
Iedereen die op de eerste beheerswerkdag van 15 april 2000 meehielp zal zich het gezwoeg herinneren. Meerdere containers zijn nodig om alle rommel weg te voeren. Niet alleen vinden we verschillende autowrakken, ook later bijgebouwde koterijen worden afgebroken en steen voor steen afgevoerd. Een paar dagen later kopt een krant terecht: “Tegenpolen van sluikstorters slaan hard terug”.
Volgende werkdagen worden gevuld met de inrichting van de bunkers als winterverblijf voor vleermuizen. Daarvoor worden per bunker alle tochtgaten en spleten gedicht en 2 opeenvolgende deuren geplaatst met vliegopening. Hierdoor ontstaan de juiste condities qua temperatuur en vochtigheid voor overwinterende vleermuizen.
Dan wordt het tijd om drie agressieve uitheemse plantensoorten te bestrijden: Amerikaanse vogelkers, rododendron en Japanse duizendknoop. Op het schansgebouw zelf pakken we de bramen en de jonge opslag aan. De oeverzone tussen de verdedigingsgracht en het aangrenzende grasland wordt af en toe gemaaid om het verbossen tegen te gaan.
Foto: Kristel Monsieur
Door de verwijdering van vooral Amerikaanse vogelkers is de vorming van een inheems eikenberkenbos op gang gekomen met opslag van ruwe berk, ratelpopulier, wilde lijsterbes en zomereik. De waardevolle rots- en muurvegetatie, waaronder een populatie van de bedreigde schubvaren, blijft door het intomen van de bramen en andere woekeraars redelijk goed bewaard. De koningsvaren aan de oevers van de antitankgracht en de verdedigingsgracht houdt niet alleen goed stand maar krijgt door de verwijdering van de rododendron kansen om uit te breiden.
Foto: Kristel Monsieur
Bestrijding van woekerende planten zal wel altijd een aandachtspunt blijven, niet alleen om de waardevolle vegetatie te beschermen maar ook om het pad vrij te houden. Om het vandalisme van de bunkers tegen te gaan, voorzien we solide buitendeuren uit gegalvaniseerd staal.
Deze en andere maatregelen moeten er voor zorgen dat de schans kan blijven wat ze is: een oase voor plant en dier en (met haar kalkrijke restanten) een stukje “Ardennen” in de polder. Gelet op de kleine oppervlakte, de (potentieel gevaarlijke) aard van het terrein en het risico van vandalisme is de Schans van Smoutakker niet vrij toegankelijk voor het grote publiek. Ten behoeve van wandelaars en fietsers is aan de ingang een zitbank en een infobord geplaatst. Geregeld worden geleide wandelingen gehouden en een werkdag ingericht.
Home
Print deze pagina
Bookmark pagina
Naar boven