Begrazingsproject met Galloways viert haar eerste lustrum
1 augustus 2002
Lang geleden zorgden grote grazers als oerrund, oerpaard, edelhert, eland en Europese bizon of wisent voor het ontstaan van een afwisselend landschap. Natuurlijk begraasde landschappen zijn vrijwel overal verdwenen. Veel grote grazers zijn uitgeroeid, gedomesticeerd of verdreven tot in de uithoeken van Europa.

Galloways
Met het steeds meer inzetten van grote grazers als paarden, runderen en schapen in natuurreservaten wordt naar deze natuurlijke manier van landschapsbeheer teruggegrepen. Natuurpunt vzw koos hiervoor een aantal jaren geleden Gallowayrunderen.
Galloways stammen af van gehoornd, zwart vee dat sinds de Keltische tijd in Schotland voorkwam. Gedurende de 18 de eeuw werden jaarlijks 20.000 tot 30.000 runderen vanuit de heuvels uit het graafschap Galloway naar de markt in Londen gedreven. Omdat hoornloos vee makkelijker te behandelen is, selecteerde men naast vleeseigenschappen ook op hoornloosheid. Een eeuw intensief fokken heeft het huidige Gallowayras opgeleverd.
Naast het ontbreken van hoorns, is de aanwezigheid van krulhaar en hun zacht karakter een belangrijk kenmerk. Hoewel afkomstig van zwart vee varieert hun kleur vandaag de dag van blond over bruin naar zwart. Ze zijn zelfredzaam (zo kalveren ze zonder tussenkomst van de mens) en sterk. Met hun brede hoeven zijn ze bovendien bijzonder geschikt om in natte gebieden te grazen.
In het natuurgebied de Oude Landen zijn de runderen zopas aangekomen. Hiermee is het begrazingsproject al aan zijn vijfde jaar toe: een lustrum. De Galloways zullen tijdens de zomer en de herfst de vooraf gemaaide graslanden begrazen. Met een beetje geluk kan u ze vanop het wandelpad, dat door het raster loopt, bewonderen. Tegen de avond maakt u daartoe het meeste kans.